Duitse Kakkerlak

Algemeen

De Duitse kakkerlak (Blattella germanica) is de meest algemene soort in Belgiė die men op vele plaatsen aantreft, zoals in woningen, bakkerijen, hotels, restaurants, keukens, scholen, ziekenhuizen, schepen, kazernes, stortplaatsen, enz., waar ze zich ophouden op vochtige warme plaatsen. Het zijn alleseters met een voorkeur voor vochtige, zoete produkten. De volwassen kakkerlak kan tot 40 dagen overleven zonder eten!

Identificatie

De volwassen kakkerlakken zijn klein, tot 10 ą 13 mm. Ze zijn strogeel tot lichtbruin van kleur. Op het nekschild zitten twee overlangse strepen. Beide geslachten zijn gevleugeld maar ze vliegen slechts zeer zelden (enkel bij hoge temperaturen ).
De nymfen gelijken wat betreft vorm op de volwassen dieren maar zijn ongevleugeld en bruin – zwart van kleur.
De eitjes zitten in een eipakket ( oötheca ) dat lange tijd door het wijfje wordt meegedragen en 30 tot 40 eitjes bevat. Het eipakket is gegroefd, lichtbruin en meet 8 x 3 mm.

Ontwikkeling

De kakkerlakken hebben een onvolledige gedaanteverwisseling. De wijfjes produceren tijdens hun leven tot 8 eipakketjes die ze pas 1 dag voor het uitsluipen van de larven ergens willekeurig afzetten. De ontwikkeling van de eitjes duurt 2 ą 5 weken. De nymfen vervellen 5 tot 7 keer en bij lage temperatuur kan de ontwikkeling tot 6 maanden duren. De gehele cyclus duurt minimum 2 maanden. De volwassen kakkerlak leeft een 6 tot 12 maanden.
De kakkerlakken zijn lichtschuw. Op een donkere, warme, vochtige plaats kunnen zij gemakkelijk overleven en zich voortplanten. De plaatsen waar U ze het meest zult aantreffen zijn:

  • in keukenkasten
  • onder de gootsteen
  • aan de motor van de ijskast
  • in stopcontacten
  • in en achter kookfornuizen
  • in de badkamer

Schade

Kakkerlakken vervuilen voedingswaren met hun uitwerpselen. Ook besmetten ze deze met bacteriėn ( Salmonella, Escherichia, … ), schimmels, mijten, … die ze meedragen op het lichaam. Bovendien kunnen ze schade aanrichten door aan papier, leer of textiel te knagen. Ze verspreiden een onaangename geur en zijn door de grote aantallen waarin ze voorkomen, uitermate hinderlijk.

Bestrijding

De bestrijding van kakkerlakken moet oordeel- en vakkundig worden aangepakt. De hulp van een specialist is nodig, maar ook de hulp van de bewoners. Deze kunnen de woonplaats onaantrekkelijk maken. Ontzeg kakkerlakken schuilplaatsen; dicht spleten en kieren, kabel- en buisdoorvoeren, zelfs de kleinste. Kakkerlakken brengen ruim 70% van hun tijd door in de schuilplaatsen. Laat geen afval achter en verwijder zorgvuldig alle etensrestjes. Kakkerlakken kunnen immers maandenlang zonder voedsel overleven. Ook al verjaagt U ze hiermee niet, toch is een verbetering van huiselijke hygiėne een tegenvaller voor hen.
De ontsmettingsspecialist is erop getraind dit ongedierte uit te roeien. Hij kent de schuilplaatsen en de leefgewoonten en zal de aangepaste methodes aanwenden om de plaag met het minste ongemak te bestrijden, hetzij met lokaasgel, eventueel in combinatie met insecticides of lijmvallen.
Er wordt rekening mee gehouden waar kakkerlakken gesignaleerd zijn en tevens waar ze zich kunnen verschuilen of waarheen ze kunnen uitwijken. Met een behandelingsprogramma daalt het aantal kakkerlakken onmiddellijk. De volledige uitroeiing kan echter wel iets uitlopen. Nabehandelingen maken het mogelijk wederinfectie te bestrijden of een programma af te ronden.
Maar het belangrijkste blijft het verwijderen van etensresten. Zolang een voedselbron aanwezig is, zullen de kakkerlakken blijven komen.

X